Onze honden

Laat ik iets vertellen over onze eigen honden.
Onze eerste hond was Odin, een knappe Berner Sennen vent. Onwijs lief maar heel eigenwijs, zijn karakter was niet heel makkelijk maar dat sierde hem ook gelijk. Wegrennen en wegblijven was zijn grootste hobby, uiteraard kwam hij altijd weer terug maar nam hier zeeën van tijd voor.
Helaas is hij maar 4,5 jaar geworden, na een paar maanden ziek zijn en falen van de dierenarts vond ik hem op een ochtend in december dood in huis.
Nu achteraf vermoed ik dat hij kanker heeft gehad, maar dat is achteraf.

Ondertussen hadden we nog 2 mooie dames in huis gehaald, Laika een prachtige witte berghond uit Bosnie en Indy een knappe lange lage bruine jachthond achtige uit Kroatie.
Beide een enorme rugzak wat een hele andere manier van opvoeden was dan Odin. Met z’n 3e waren ze echt een eenheid, waar de één baldadigheid uithaalde nam de ander de schuld op zich.

Laika overleed in 2018 toen ze bijna 13 jaar was, Indy is in 2023 overleden toen ze bijna 14 was.
Ik vind het elke keer zo’n groot verlies als één van onze dieren gaat. Een stukje van mij overlijd mee en die komt dan niet meer terug. Al weet ik dat ze het hier geweldig hebben gehad, of dit nou lang of kort was.

Toen Indy en Laika er nog waren kregen we Koko en Onyx er bij. Koko een soort collie achtige hond uit Bosnie en Onyx een terrier in een groot lang lichaam (net als Indy) ook uit Bosnie. Koko was 2 toen hij hier kwam wonen, hij is geboren op straat en toen namen wij hem in huis.
Geloof me, een hond dat van de straat komt in een huis zetten is VEEL werk, HEEL VEEL werk. Hier hebben we echt onze handen aan vol gehad en persoonlijk heb ik me vaak genoeg afgevraagd “waar zijn we in godsnaam aan begonnen”. Dit is nu – 2025 – helemaal goed gekomen hoor. Hij is nu bijna 14 en begin echt af te takelen, hij heeft artrose, hij ziet en hoort niet meer zo goed en is echt dement.

Vlak voordat we Indy verloren namen we Floki in huis, een Chinese Naakthond – Powderpuff.
Dit hebben we eigenlijk gedaan omdat we merkten dat Onyx het spelen met andere honden wel erg mistte, Koko en Indy waren oud en spelen was niet hun favoriete onderdeel in het leven zeg maar.

Dus in april 2023 kwam Floki, een ongelooflijk klein hondje, zo anders dan we gewend waren. Maar wat een leven brengt deze vent in huis. Onyx en hij hadden elkaar na een paar dagen echt gevonden en in elkaars hart gesloten en dit was dikke pret.
Tot op de dag van vandaag spelen ze samen, rennen ze, ravotten ze en Onyx is weer helemaal opgeleefd.

Onyx is ondertussen bijna 11, Koko is helaas op 14 jarige leeftijd op 1 juli 2025 overleden en Floki is net 2 geworden.

Of we hierna nog meer honden zullen opnemen in huis weet ik nog niet, misschien houden we uiteindelijk alleen Floki over en is dat ook voldoende. Maar je weet maar nooit 🙂